„Filary świata” Anne Bishop Recenzja #114

Obraz
Hej, witajcie

Dziś przychodzę do Was z recenzją książki, która urzekła mnie swoją okładką. A po jej przeczytaniu przepadłam całkowicie. Ale od początku. Jak dla mnie historię tę można podzielić na dwie części: świat ludzi oraz świat Fae.  W świecie ludzi główną postacią jest młoda czarownica Ari, która została sama na świecie. Więc musi ze wszystkim sobie poradzić sama. Nie ma lekko, ponieważ ludzie w wiosce nie uważają jej za kogoś równego im. Przez pewną dziewczynę z wioski zostaje wplątana w obchody Letniego Księżyca. Podczas tej nocy musi wręczyć pierwszemu spotkanemu mężczyźnie pewien specyfik, a ten gdy go przyjmie, zostaje jej kochankiem przez pewien okres czasu. Ari nie chce brać w tym udziału, lecz nie ma sposobu żeby z tego się wyplątała. Więc wpada na inny pomysł, co w tą noc musi zrobić.  Gdzie się udaje i czy uda się jej uniknąć udziału w tych obchodach? Zapraszam do lektury ;) Drugą częścią jest świat Fae, który zaczyna znikać i nikt nie wie dlaczego. Fae podejrzewają, …

"Katarzyna Wielka. Gra o władzę" Ewa Stachniak Recenzja #41

Hej, witajcie


Mój kolejny eksperyment, tym razem książka historyczna, a na dodatek książka polskiej autorki.
Z książką wiązałam nadzieje, które rozbudziły we mnie tytuł i opis.Dają one do zrumienia czego się mogę po tej książce spodziewać. Niestety nie do końca...

Główną bohaterką, ku mojemu zdziwieniu, jest Barbara, córka introligatora.  Wraz z rodzicami przeprowadza się do Sankt Petersburga, gdzie zaczyna im się dobrze wieść. Po śmierci matki ojciec prosi carycę Elżbietę, aby zaopiekowała się Barbarą-Warwarą, gdy jego już zabraknie.  Tak się staje i po śmierci ojca Barbara zostaje szwaczką na carskim dworze. Szwaczką jest do czasu, az nie dostrzega ją kanclerz, który robi z niej podwójnego szpiega. Barbara dobrze wykonuje powierzone jej zadanie, do czasu aż na dworze nie pojawia się księżniczka Zofia. Zofia ma zostać żona Piotra, następcy tronu. Barbara dostaje zadanie, aby zaprzyjaźnić się z księżniczką i lepiej ją poznać. Dopiero wtedy poznajemy wątek Katarzyny, a dokładniej jak z nieśmiałej, zagubionej Zofii stała się pewną siebie Katarzyną.

Niestety, dla mnie, ta książka to nie historia Katarzyny, ale Barbary. A wątek Katarzyny jest jedynie wątkiem pobocznym. Nie jest to do końca to czego oczekiwałam i co prezentował mi opis. Po lekturze tej książki wiem wszystko o Barbarze, ale niewiele o Katarzynie. 
Tym razem nie jest to udany eksperyment, a szkoda.  Więcej jak zwykle:Link do kanału
"Jeśli ktoś udaje wystarczająco długo, udawanie staje się częścią jego natury."

 Trzymajcie się;)
 Dane książki:
 Wydawnictwo: Znak Literanova
Rok wydania:2012
 Liczba stron: 512
Moja ocena:2/10

Komentarze